Get Adobe Flash player
Start Dokumenty

PLAN TERAPII LOGOPEDYCZNEJ

 PLAN TERAPII LOGOPEDYCZNEJ
 Cele pracy logopedycznej

1. Wykrywanie i usuwanie wad wymowy.

2. Kształtowanie prawidłowej mowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej.

3. Stymulowanie opóźnionego rozwoju mowy.

4. Doskonalenie mowy już ukształtowanej.

5. Wdrażanie do praktycznego wykorzystania nawyków poprawnej wymowy przyswojonej w toku ćwiczeń.

6. Usprawnianie techniki czytania i pisania.

7. Wdrażanie dzieci do obcowania z literaturą i sztuką.

 
Ogólny plan pracy logopedycznej

1. Prace organizacyjne: przygotowanie gabinetu do podjęcia terapii logopedycznej, zebranie pomocy dydaktycznych.

2. Diagnoza logopedyczna.
3. Ćwiczenia logopedyczne.

üOddechowe: wyrabianie oddechu dla mowy, ćwiczenia oddechu przeponowego, wydłużanie fazy wydechowej, ćwiczenia emisyjne, ćwiczenia ekonomicznego zużywania powietrza umiejętności synchronizowania pauz oddechowych z treścią wypowiedzi.

üGłosowe: wyrabianie właściwej tonacji, ćwiczenia umiejętności modulowania siły głosu i prawidłowego brzmienia głosek w sylabach, wyrazach, zdaniach, naśladowanie głosów.

üSłuchowe: usprawnianie odbioru bodźców akustycznych, rozpoznawanie wrażeń słuchowych, ćwiczenia poczucia rytmu, rozróżnianie głosek dobrze źle wypowiadanych.

üArtykulacyjne: usprawnianie właściwego funkcjonowania narządów mowy, wywołanie głosek w izolacji, utrwalenie ich poprawnej realizacji w logotomach, wyrazach, zdaniach, nauka wierszy, piosenek z nasileniem głoski ćwiczonej.

üLeksykalne: rozwijanie mowy poprzez opowiadanie historyjek obrazkowych, opowiadanie ilustracji, przeczytanego tekstu, udzielanie odpowiedzi na pytania, gry i zabawy ortofonicznie, ćwiczenia w czytaniu i pisaniu.

4. Współpraca z rodzicem, wychowawcą, psychologiem. Instruowanie o sposobie korekcji mowy, pokaz ćwiczeń, informowanie o postępach

Diagnoza logopedyczna

Warunkiem prawidłowego przebiegu terapii logopedycznej w każdym zaburzeniu mowy jest właściwa diagnoza, od ustalenia której rozpoczynamy pracę z dzieckiem. Diagnoza logopedyczna kształtuje się przez wielokrotny kontakt z dzieckiem, jego opiekunami oraz w uzasadnionych przypadkach specjalistami z innych dziedzin (laryngolog, pedagog, psycholog, audiolog lub inni). Kwalifikowanie dzieci do zajęć logopedycznych odbywa się po konsultacji rodzicami, wychowawcą po zapoznaniu się z opiniami/orzeczeniami psychologiczno – pedagogicznymi oraz wynikami badań specjalistycznych. Na początku roku szkolnego diagnozą logopedyczna objęci są uczniowie oddziału przedszkolnego 5 – latków jak i uczniowie z klas pierwszych.

Celem diagnozy logopedycznej jest ustalenie:

ünieprawidłowo realizowanych głosek oraz sposobu ich wymowy, üprzyczyn wadliwej artykulacji,
üwpływu wady na przebieg procesu porozumiewania się,
ürodzaju wady i jej wpływu na funkcjonowanie dziecka.

Proces diagnozy logopedycznej przebiega według określonego schematu i ulega modyfikacjom w zależności od rodzaju zaburzenia.

Terapia logopedyczna

Na podstawie ustalonej diagnozy rozpoczynamy postępowanie terapeutyczne obserwując osiągane efekty. Terapia logopedyczna obejmuje działania zmierzające do usunięcia wszelkich zakłóceń procesu porozumiewania się i składa się z dwóch podstawowych etapów:

1. wywołania prawidłowego wzorca artykulacyjnego danej głoski,

2. utrwalenia tego wzorca w ciągu mownym.

Terapia logopedyczna wymaga sformułowania zasad postępowania, jakimi powinien kierować się logopeda, aby zrealizować zamierzone cele. Zasady te wiążą się z zasadami dydaktyki ogólnej i metodyką nauczania początkowego, uwzględniają jednak specyfikę pracy z dzieckiem z zaburzeniami mowy, jego warunki rozwojowe, możliwości i potrzeb.

Metody stosowane w terapii logopedycznej

W terapii logopedycznej rzadko stosuje się tylko jeden rodzaj metod. Wynika to z konieczności realizowania zasady kompleksowych oddziaływań. Wybór metod – stosowanych w terapii logopedycznej – zawsze uwarunkowany jest rodzajem zaburzenia. Sposób pracy terapeutycznej musi być dostosowany do wieku i możliwości dziecka.

Wśród metod ogólnych i szczegółowych wyróżnia się:

1. Logopedyczne
ü ćwiczenia logopedyczne: oddechowe, fonacyjne, artykulacyjne, usprawniające

motorykę i kinestezję narządów mowy, słuchu fonematycznego, autokontroli słuchowej;

üpokaz i wyjaśnianie narządów artykulacyjnych;
üuczulanie miejsc artykulacji;
ümechaniczne układanie narządów artykulacyjnych;
üwykorzystanie pewnych nieartykułowanych dźwięków lub czynności

fizjologicznych organizmu do tworzenia nowych głosek;

ükontrola wzrokowa, dotykowa i czucia skórnego dłoni, ümetoda cienia (powtarzanie z opóźnieniem);
ümówienie wydłużone;

2.Lingwistyczne
ü metoda fonetycznych przekształceń;
ü metoda słów kluczowych i rozpoczynania od nich terapii; ü ćwiczenia dykcyjne;

3.Pedagogiczne
ü metoda dobrego startu; ü ćwiczenia rytmizujące; ü mówienie rytmiczne;
ü metoda ośrodków pracy;

 
 
 

Etapy terapii

Rodzaje ćwiczeń

Zamierzone efekty

Ćwiczenia przygotowujące artykulatory do wywołania zaburzonych głosek .

 
Ćwiczenia oddechowe
 

- prawidłowo gospodaruje oddechem,

üpotrafi oddychać torem brzusznym,

üróżnicuje fazy oddychania (wdech, wydech),

üpotrafi wydłużyć fazę wydechową,

üumie ekonomicznie zużywać powietrze podczas mówienia.

 
 

Ćwiczenia narządów artykulacyjnych: języka, warg, podniebienia miękkiego, żuchwy

 

üsprawnie wykonuje ćwiczenia języka, warg, podniebienia i żuchwy,

üświadomie kieruje ruchami narządów artykulacyjnych,

üpracuje nad uwrażliwieniem miejsc i ruchów w jamie ustnej,

üopanował koordynację ruchową aparatu artykulacyjnego,

üumie prawidłowo połykać
 
 
Ćwiczenia emisyjno – głosowe
 
üoperuje natężeniem i wysokością głosu,
üdysponuje długością trwania dźwięku,
ümówi z odpowiednią intonacją,

üwłaściwie modeluje glos, -potrafi umiejętnie kierować własnym głosem i chronić aparat artykulacyjny przed nadmiernym obciążeniem,

üunika nadmiernego napinania mięśni krtani i aparatu artykulacyjnego

 

Ćwiczenia właściwe z zakresu korekcji wad wymowy

 
Wywołanie głoski w izolacji
 

üpotrafi prawidłowo ułożyć narządy artykulacyjne

üprawidłowo rozpoznaje i artykułuje głoskę w lobiogramach

üróżnicuje głoski o podobnym brzmieniu, ürozpoznaje głoskę w nagłosie, śródgłosie, wygłosie wyrazów,

üprawidłowo wybrzmiewa głoskę w izolacji,

 
 
 
 

Utrwalenie głoski na materiale językowym w logotomach, wyrazach i zdaniach

 

üprawidłowo realizuje głoskę w logotomach, wyrazach
(w nagłosie, śródgłosie, wygłosie),

układa sylaby, wyrazy zdania z utrwalaną głoską, - tworzy sylaby, wyrazy zdania z utrwalaną głoską.

 
 

Automatyzacja poprawnej wymowy w mowie spontanicznej

 
ürealizuje głoskę w mowie spontanicznej,

üopowiada ilustracje i historyjki obrazkowe,

üprawidłowo stosuje głoskę w rozmowach kierowanych.

 

Ćwiczenia wspomagające terapię logopedyczną

 
Ćwiczenia ortofoniczne
 

üpotrafi naśladować dźwięki otaczającego świata (gwizd, śpiew ptaków, syczenie węża, szum morza),

ünaśladuje głosem czynności fizjologiczne organizmu (chuchanie, dmuchanie)

 
 

Ćwiczenia stymulujące rozwój słuchu fonematycznego

 

üróżnicuje i identyfikuje dźwięki mowy ludzkiej,

üdokonuje analizy i syntezy,

üróżnicuje głoski, sylaby opozycyjne i wyrazy zbliżone brzmieniowo, różniące się tylko jedną głoską,

üjest świadomy różnic między sylabami, wyrazami.

 
 

Ćwiczenia i zabawy z muzyką - logorytmika

 
 
 
 
 

Ćwiczenia stymulujące ogólny rozwój dziecka

 
 
 
 

Kształtowanie twórczej aktywności słownej

 
 
üprawidłowo wystukuje rytm,
ümówi rytmicznie wyrazy i zdania,
ürealizuje ruchowo rytmy muzyczne,
ürytmizuje wypowiedź.
 
 
üwzbogaca słownik czynny i bierny,
üzapamiętuje zdania, zagadki, wierszyki,

üwykonuje ćwiczenia na koordynację wzrokowo – słuchowo – ruchową, rozwijające pamięć, myślenie i orientację przestrzenną.

 
üopowiada własnymi słowami krótki tekst,
üukłada rymy, rymowanki, wierszyki,
ütworzy swobodne teksty, üposługuje się poprawną
polszczyzną,

üwskazuje różnice między gwarą a językiem literackim.